De actualiteit van Commons

285 keer bekeken

De kennisbank biedt een keur aan kennis en informatie over vragen en thema’s die burgercollectieven bezighouden. Wetenschappelijke publicaties zijn als belangrijkste bron gebruikt. Wetenschappers en andere betrokkenen vullen de kennisbank doorlopend aan. Je kunt op verschillende manieren zoeken: via een filter in de rechterkolom, via tags uit het dropdown-menu of door vrij te zoeken op tekst. Bladeren mag natuurlijk ook.

Voor wie op zoek is naar de groeiende betekenis en populariteit van commons als een aansprekend en noodzakelijk alternatief voor markt en staat om de broodnodige maatschappelijke transities te realiseren, kan terecht bij steeds meer populair-wetenschappelijke studies.

Organisatie en bestuur

Zelforganisatie

Efficiëntie

Beheer en gebruik middelen

Principes

Wederkerigheid

Overig

Commons

Producten en diensten

Sociaal netwerk

Carolyn Steel gebruikt in haar boek ‘Wat gaan we eten?’ het begrip ‘De nieuwe meenten’. Zij bedoelt hiermee vormen van gemeenschappelijk beheer en gebruik van land ten behoeve van de voedselproductie. Ze verwijst naar Ostrom’s lijst van principes voor ‘common pool resources’ en toetst hieraan recente ontwikkelingen op het gebied van voedsel en land. Ze benadrukt het belang van wederzijds vertrouwen met als fundament communicatie en wederkerigheid. De schaal van organiseren doet ertoe evenals het effectief en efficient managen van de gemeenschappelijke hulpbronnen. Essentieel acht zij goed rentmeesterschap en een veerkrachtige, betrokken gemeenschap. Ze ziet een mondiale beweging in de richting van een polycentrisch netwerk van ingebedde lokale groepen met internationale organen, gebaseerd op het gedeeld beheer en gebruik van gemeenschappelijke hulpbronnen. De kracht van de mondiale voedselbeweging is volgens Steel dat er na de eerste aanzetten in de jaren zeventig van de 20e eeuw, nu overal op de wereld voeselinitiatieven zijn – de nieuwe meenten - die uiteindelijk allemaal voedsel herwaarderen als basis voor een nieuwe wereld.

Geen prijskaartje

Een vergelijkbaar pleidooi voor commons doet Rutger Bregman in ‘De meeste mensen deugen’. Een common kan in zijn ogen van alles zijn, ‘zolang een gemeenschap het maar deelt en op democratische wijze beheert. Van een volkstuintje tot website; van een taal tot een website.’ Hij benadrukt dat de principes van Ostrom slecht ontwerpprincipes zijn en geen blauwdruk. De omvangrijke databases van Ostrom met informatie over ca 5000 commons verspreid over tijd en ruimte, toont voor hem aan dat gemeenschappen wel degelijk in staat zijn tot effectief gemeenschappelijk beheer en gebruik van hulpbronnen gedurende langere tijd, eeuwen zelfs. Met de woorden van Bregman: ‘niemand claimt het gemeenschappelijk goed voor zichzelf of hangt er een prijskaartje aan’. (p. 371)

Actueel en veelbelovend

Beide auteurs bevestigen de actualiteit van het commons concept. Ze zien het als onderdeel van een fundamentele kritiek op neo-liberalisme, doorgeschoten globalisering en individualisme. Tevens is het voor hen een veelbelovend antwoord op grote mondiale vraagstukken zoals klimaat, biodiversiteit, gezond voedsel, energie en zorg.

Verantwoording

  1. C. Steel, 2021. Wat gaan we eten? Sitopia: hoe goed de wereld kan verbeteren
  2. R. Bregman 2019. De meeste mensen deugen . Een nieuwe geschiedenis van de mens, de Correspondent.

Waarderen

0 (0 waarderingen)
Cookie-instellingen
Cookie-instellingen sluiten

Cookie-instellingen

Deze website maakt gebruik van cookies. Lees meer over cookies in onze cookieverklaring.


Deze cookies verzamelen nooit persoonsgegevens en zijn noodzakelijk voor het functioneren van de website.

Deze cookies verzamelen gegevens zodat we inzicht krijgen in het gebruik en deze website verder kunnen verbeteren.

Deze cookies zijn van aanbieders van externe content op deze website. Denk aan film, marketing- en/of tracking cookies.